Marc Truijen

home     curriculum vitae     sculptures    projecten     galeries     publicaties     contact & gastenboek     links

terug

 

De beelden van Marc Truijen moeten niet tè mooi willen zijn
Dagblad De Limburger (Scala 23-04- 2003) Door Wiel Beijer

BEELDENDE KUNST
Naarmate ik ouder wordt, loopt het allemaal wat lekkerder. Als beeldhouwer moet je toch eerst een tijd zoeken, je draai vinden én het vak onder de knie krijgen'', vertelt Marc Truijen één dag na zijn 42e verjaardag op het terras van de galerie in het landelijke Bingelrade.

Het weekend daarvoor is de expositie geopend. Druk en gezellig was het en de cham- pagne vloeide rijkelijk. Alsof het een vervroegd verjaardagsfeestje was. Samen met de Heerlense schilder Hans Keuls exposeert beeldhouwer Marc Truijen uit Meerssen in Galeridelaar in Bingelrade.
Afgestudeerd edelsmid Marc Truijen (42) begint als beeldhouwer steeds meer op stoom te komen.Het was best een lange weg die de kunstenaar voerde naar waar hij nu is. Zestien jaar was Marc, toen hij besloot dat de middelbare school helemaal niets was voor hem. Hij kapte ermee, ging wat bij een boer werken en hielp zijn vader, de schilder Hans Truijen, een handje. Die was toen net bezig aan die hypermoderne wand- en plafond- schilderingen in de stokoude Sint-Catharinakapel in Lemiers. "Ik mocht met houtskool wat vierkantjes uitzetten'', vat hij zijn aandeel in het indertijd nogal omstreden kunstwerk kort samen. Eigenlijk wilde Marc Truijen al op zestienjarige leeftijd naar de kunst- academie in Maastricht, maar de directeur zei dat hij het op zijn achttiende maar nog eens moest proberen. Bij de tweede aanmelding ging het wel goed. "Dat was de eerste keer dat ik op een school terechtkwam die ik echt leuk vond. En als je iets graag doet, groeit ook je zelfvertrouwen.'' Marc ging er leren voor edelsmid. Werkte overdag in bronsgieterij Sijen in Beek en studeerde 's avonds. Volgde op de academie ook de modellessen, omdat hij toen al een duidelijke relatie zag tussen 'het kleine werk en de beeldhouwkunst'.
Die ervaring met modellen zie je nu, na exact twintig jaar, terug in zijn bronzen beelden, waarin vaak goed getroffen menselijke vormen te zien zijn.

Na het afstuderen ging Marc Truijen werken als edelsmid en liet hij zich als freelancer inhuren om met zijn op de bronsgieterij opgedane ervaring kunstenaars als Henk Vis of Piet Killaars in hun ateliers te assisteren. "Dan pik je ook dingen van hen op. Ik wilde me daarvan losmaken, mezelf verder ontwikkelen als beeldhouwer. Daarom ben ik later met dit werk gestopt en ben ik als freelancer gaan werken in bronsgieterij Cubal in Grathem. Dat is ook een geldkwestie wat betreft mijn eigen werk, want dit werk maken kost heel veel geld. De ontwikkeling van een beeldhouwer gaat langzamer dan die van een schilder. Nu pas ben ik op een leeftijd dat mijn werk een eigen karakter heeft gekregen.''

Met zijn achternaam heeft Marc nooit problemen gehad. "Vroeger heeft het me wel eens gestoord, maar nu niet meer. Ik ben immers geen schilder, zoals mijn vader.'' Hij zegt dat hij van thuis veel heeft meegekregen dat hem nu steeds meer van pas komt. "Met name de boeken van mijn vader over Afrikaanse en Indonesische kunst en ook de Picassoboeken. Daar zat ik vroeger vaak in te neuzen en dat komt er nu allemaal uit. Ik heb me als kind nooit tegen kunst afgezet. Kunst hoorde bij ons leven. Ik vond het eerder raar wanneer kunst er bij andere mensen waar ik kwam niet bij hoorde.''

Een jaar of vier geleden kwam er vaart in de carrière van de kunstenaar. In zijn woonplaats Meerssen mocht hij een groot buitenbeeld maken. Het werd een 3.75 meter hoge met name op de Romeinse geschiedenis van de regio geïnspireerde vruchtbaarheidsgodin voor op een rotonde. Zijn eerste grote opdracht. Er volgden wat groepsexposities en vorig jaar exposities in Galeridelaar en in een galerie in Dordrecht. Dit jaar doet hij beide plekken opnieuw aan, nu samen met Hans Keuls. De menselijke, vaak op Afrikaanse figuren geïnspireerde beelden van Marc Truijen en de kleurrijke, abstracte en behoorlijk impressionistische doeken van Hans Keuls vormen een bijna ideaal samenspel. Alsof ze voor elkaar gemaakt zijn.
Marc Truijen maakt vaak beelden van mensfiguren die een verhaal hebben. Die beelden heten dan Her Shelter of Earthman of Sunny Girl of Where's my Mind. "Dat verhaal probeer ik open te laten. Iedereen mag er zijn eigen verhaal in zien. Dat probeer ik althans uit te lokken. Het beeld moet vrij simpel zijn en de titel moet open zijn, maar niet banaal. Als je een werk een banale titel geeft, wordt het gevaarlijk. Dat kun je wel bij abstract werk doen, niet bij figuratief werk. Ik zit vaak lang op zo'n titel te broeden. Het verhaal moet duidelijk zijn, maar de titel wil ik zo open mogelijk houden. Als ik die tè veel stuur, leg ik de kijker op hoe die erover moet denken en dat wil ik niet. Ik wil mijn beelden ook niet tè mooi maken. Ze moeten technisch goed zijn, maar ik wil niet tutten...'' Hij wijst op het beeld met de titel Wise Man. "Een vriend zei dat hij het Old Wise Man genoemd zou hebben, omdat het oude in het gezicht zit. En dat vind ik dan mooi, want mijn eerste titel voor dit beeld was Old Man, naar een lied van Neil Young. Als iemand naar mijn werk kijkt en oppikt wat ik in gedachten heb, dat vind ik nou goed.''

Beelden van Marc Truijen en schilderijen van Hans Keuls, Galeridelaar, Kruisstraat 17, Bingelrade. Nog te zien tot en met 11 mei. Geopend op zaterdag en zondag van 13.00 tot 17.00 uur. woensdag 23 april 2003

 


copyright 2011 Marc Truijen